Գլխավոր էջ | Տեսակետ-Ասուլիս | Այն ուժերը, որոնք օգտագործում են Ծառուկյանին, դա հասկանալով դրդեցին նրան

Այն ուժերը, որոնք օգտագործում են Ծառուկյանին, դա հասկանալով դրդեցին նրան

By
Այն ուժերը, որոնք օգտագործում են Ծառուկյանին, դա հասկանալով դրդեցին նրան

Մեր զրուցակիցն է ՀՀ Գերագույն խորհրդի նախկին պատգամավոր Վիգեն Խաչատրյանը

-Հետաքրքիր զարգացումներ են տեղի ունենում ներքաղաքական դաշտում. ԲՀԿ-ն արդեն հայտարարում է, որ հուշագիր կստորագրի տարբեր ուժերի հետ, ենթադրվում է, որ դա կլինեն ՀՅԴ-ն և Արթուր Վանեցյանի «Հայրենիքը»: Այս հնարավոր միավորումը կարո՞ղ է իշխանության համար ռեալ վտանգ ներկայացնել՝ հաշվի առնելով, որ իշխանության մեջ էլ ասում են, որ այս ընթացքում հեղաշրջման փորձեր եղել են:

-Ես կարծում եմ, որ նման նախադրյալներ կամ հասարակական նման պահանջ գոյություն չունի: Ընդհանրապես, տրիվիալ ճշմարտություններ պետք է ասեմ, որ իշխանության աղբյուրը ժողովուրդն է, և ժողովուրդն է վստահում, թե ով իրացնի իշխանության գործառույթները: Դա արվում է ընտրությունների միջոցով: Առանց ընտրությունների իշխանությունների ձևավորման պահանջ, ես վստահ եմ, որ չկա: Ընդ որում, չափազանցություն չի լինի, եթե ասեմ, որ վերջապես առաջին անգամ մենք երկար ընդմիջումից հետո, 1990-ից հետո ունենք իշխանություն, որն օրինական է: Հասարակությունը վստահ է, որ այդ իշխանությունն օրինական է: Հաջորդ ընտրություններին հասարակությունը կո՞ղմ կլինի իշխանություններին, նորի՞ց կվստահի, դժգո՞հ կլինի, կտեսնի ավելի վստահելի ո՞ւժ, ուրեմն դրան կվստահի: Մենք հարցը պետք է այս լայն տեսանկյունից դիտարկենք, թե ինչու են այս ուժերը փորձում իշխանություն ունենալ առանց ընտրությունների, որովհետև իրենք վստահ են, որ ընտրություններով իրենք չեն ունենա իշխանություն: Խոսքը հերթական ընտրությունների մասին է:

-Այսինքն փորձում են օգտվել համավարակով պայմանավորված իրավիճակի՞ց:

-Դա ակնհայտ է: Բացի այդ, այդ երեք ուժերից ոչ մեկը հասարակական շահ չեն սպասարկում: Մեկը սպասարկում է  Գագիկ Ծառուկյանի շահերը, Վանեցյանի կուսակցությունը Վանեցյանը կիմանա, թե ում շահերն է սպասարկում, վստահ եմ, որ դա իրենն էլ չէ: Իսկ Հայաստանում գործող Դաշնակցությունը ընդամենը Սփյուռքում գործող Դաշնակցության կցորդն է: Եթե մենք մի պահ պատկերացնենք այստեղի Դաշնակցությունն առանց Սփյուռքի Դաշնակցության, ընդհանրապես ոչինչ են: ՀՅԴ-ն իր 30-ամյա փորձով դա ապացուցեց, որ ինքը հայ հասարակության շահերը չի սպասարկում և ապրում է լրիվ ուրիշ պատկերներով, չեմ ուզում խորանալ, իսկ մյուս երկուսն էլ կոնկրետ հասարակության հետ առնչություն չունեցող ուժեր են:

-Ձեր կարծիքով Ռուսաստանը փորձում է այս ուժերին աջակցե՞լ, և եթե չունենային արտաքին աջակցություն, այսքան առաջ կգնայի՞ն:

-Ռուսաստանի լրատվական ծառայություններն ակնհայտ է, որ ունեն որոշակի ուղղվածություն: Նկարի ունեմ, մասնավորապես հայտնի Սոլովյովի հաղորդումը: Միշտ չէ, որ Հայաստանում տեղի ունեցող որևէ իրադարձություն նման հրատապ արձագանքի է արժանանում ռուսական լրատվամիջոցի կողմից: Դա ակնհայտ էր: Ինչպես նաև ակնհայտ է ՌԴ դեսպանի վարքագիծը: Այսինքն ակնհայտ է, որ ինչ-որ ռուսական ուժեր, ես չեմ ասում ամբողջական Ռուսաստանի կառույցները, բայց հավանաբար Ռուսաստանում կան ուժեր, որոնք կփորձեն հաճոյանալ Ռուսաստանի ղեկավարին և ապացուցել, որ իրենք են որոշում, թե ով գա իշխանության Հայաստանում: Սա ակնհայտ է, և չեմ կարծում, որ սա Պուտինի մոտեցումն է: Համոզված եմ, որ այդպես չի: Եվ հերթական անգամ նրանք կհամոզվեն, որ հեռատես չեն և չեն գիտակցում, որ Հայաստանի հասարակությունը շատ է փոխվել, ուզում է ապրել ինքնուրույն իր կյանքով՝ վերցնելով պատասխանատվությունն ամեն ինչի համար իր վրա:

-Ծառուկյանը հայտարարում է, որ գործող իշխանությունը հանրային վստահություն չունի, 5 տոկոս է մնացել և պետք է կառավարությունը 100 տոկոսով փոխվի: Ինչպե՞ս եք սա գնահատում:

-Ես կարծում եմ՝ Ծառուկյանը գիտեր, թե իրեն ինչ է սպասվում, փորձեց առաջ ընկնել և քաղաքական զոհի կերպար ստանալ: Երկրորդ, հավանաբար այն ուժերը, որոնք օգտագործում են Ծառուկյանին, դա հասկանալով դրդեցին նրան: Բայց Ծառուկյանը չի եղել և չի կարող լինել քաղաքական գործիչ: Դրա համար անհրաժեշտ նախադրյալներ ինքը չունի, ինքն ունի փող աշխատելու տաղանդ, բայց հավանաբար օրինական դաշտում փող աշխատելու հեռանկարն իրեն չի գրավում: Հակառակ դեպքում նա ամեն ինչ կաներ, որ օրենքի գերիշխանություն լիներ Հայաստանում և ինքը շարունակեր բարգավաճել: Հավանաբար օրենքի գերիշխանության պայմաններում ինքը փող աշխատելու իր հմտությունները կորցնում է:

-Օրերս վերաքննիչ քրեական դատարանը 2 մլրդ դրամ գրավի դիմաց ազատ արձակեց Ռոբերտ Քոչարյանին: Սա ինչո՞վ է պայմանավորված

-Ես կարծում եմ՝ «Կոնգրես» հյուրանոցը 2 մլրդ դրամից ավելի արժեք ունի, կարող էին գրավադրել և գրավը վճարել, մինչդեռ նրանք ասում են, որ մենք հնարավորություն չունենք: Մինչդեռ Քոչարյանն ասում էր, որ «Կոնգրեսը» մեր ընտանիքի բիզնեսն է: Դե թող գրավադրեն, եթե իրենցն է:

-Ասում են, որ իրենց բարերարներ, գործարարներ են օգնել և շնորհակալություն էին հայտնում դրա համար:

-Ես չեմ կարծում, որ Քոչարյանը միակ մարդն է, ով իշխանությունն օգտագործելով հարստացել է: Շատ կան այդպիսի մարդիկ, որոնք կարող են աջակցել:

-Ինչպե՞ս եք գնահատում ՀՀԿ-ի ակտիվացումը, ՀՀԿ-ն պահանջում է իշխանություններից անցնցում հեռանալ:

-Հանրապետականն առաջին օրվանից էլ ակտիվ է՝ իրենց մի քանի ակտիվիստներով: Մենք մի 5-6 հոգի գիտենք, որ օրուգիշեր փնովում են նոր իշխանություններին և փորձում են ամեն կերպ հասարակությանը հիասթափեցնել նոր իշխանություններից: Դա էլ հասկանալի է, տարօրինակ բան չկա նրանց վարքագծում: Նրանց համար ևս օրենքի երկիր դառնալու և օրենքի առջև բոլորի հավասարությունը երաշխավորելու միջավայր ստեղծելը իրենց լավ ապրելու հեռանկարը կորցնում է: Նրանք սովոր են ապրել այնպիսի միջավայրում, որտեղ կան արտոնյալներ: Ոչ արտոնյալ վիճակում ապրելու կենսաձևն իրենց խորթ է: Իսկ հասարակության մեծամասնությունը, ես վստահ եմ, ցանկանում է, որ այդպիսի մթնոլորտ լինի Հայաստանում, Հայաստանը լինի ինքնիշխան պետություն, ոչ թե սրանից-նրանից կախված: Օրենքի առջև բոլորի հավասարության մթնոլորտը թույլ է տալիս կարողներին առաջ գնալ և մյուսներին իրենց հետևից տանել, իսկ երբ օրենքի հավասարություն չկա, առաջ են գնում զոռբաները, լկտիները, խուլիգանները, և բնական է, որ իրենց հետևից ոչ մեկի էլ չեն կարող տանել և դառնում են պատուհաս հասարակության համար: Հիմա Հայաստանում այդ պայքարն է գնում. և ՀՀԿ-ն, և Ծառուկյանը, և Վանեցյանը, և Դաշնակցությունը, նրանք ամեն ինչ անում են հասարակությանը համոզելու, որ այս հեռանկարը մեզ համար չի, որ մենք այդպիսի ազգ չենք, մենք չենք կարող այդպես ապրել, մենք ճարպիկների ազգ ենք, մենք պետք է ճարպկորեն Ռուսաստանին օգտագործենք մեզ համար: Իբր ռուսերն էլ միամիտ են, թույլ են տալու, որ իրենց օգտագործեն: Ի՞նչ ասեմ, էդ մարդիկ չեն փոխվում, բայց հասարակությունը փոխվում է և հիմնականում նոր սերունդը, որ խորհրդային համակարգ չի տեսել, և որը նշածս մարդկանցից կրթված է, աստիճանաբար կառավարելու փորձ է հավաքում:

Իհարկե, նոր իշխանությունները փորձ չունեն, իհարկե սխալվում են, դա ակնհայտ է, բայց այդ փորձը որտե՞ղ պետք է ձեռք բերեին: Եթե նախկինների փորձը պետք է ունենային, փառք Աստծո, որ չունեն: Չունեն խաբելու, կողոպտելու, շորթելու փորձը և չեն էլ ունենալու, որովհետև դրանով չեն զբաղվում, իսկ մնացած փորձը, գիտելիքը ձեռք կբերեն: Խնդիրն այն է, որ մինչև հեղափոխությունը հասարակական քաղաքական կազմակերպությունները ձևավորվում էին քաղաքական կոռուպցիային մասնակցելու նպատակով: Երբ քաղաքական կոռուպցիան վերացավ, նրանք, ինչպես տեսնում եք, վերացան, անելիք չունեն: 100-ից ավելի կուսակցություններ կան Հայաստանում, որոնք 20-30 տարվա պատմություն ունեն և որոնց ղեկավարը ստեղծման օրվանից նույն մարդն է: Հայտնի են այդ բոլոր կառույցները: Հայաստանում հիմա նոր է սկսվում իրական կուսակցությունների ձևավորման փուլը: Բոլոր նրանք, որոնք ընդվզում են այս իշխանության դեմ, ապացուցում են, որ իրենք կուսակցություն չեն, սրան-նրան սպասարկող թայֆաներ են: Հիմա նոր սկսելու են ձևավորվել կուսակցություններ, որը նորմալ է, այդ պրոցեսը պետք է գնա:

-Ինչպե՞ս եք գնահատում փաստը, որ Նիկոլ Փաշինյանը հրաժարվեց Մոսկվա մեկնելուց և շքերթին մասնակցելուց:

-Շատ դրական ու ճիշտ եմ գնահատում այդ քայլը: Շատ համարձակ ու ճիշտ քայլ է: Իհարկե, քաղաքավարի և դիվանագիտորեն ամեն ինչ հիմնավորվեց, բայց դա կարևոր էր:

-Սա ավելի շատ պայմանավորված էր Հայաստանի ներքաղաքակա՞ն խնդիրներով, թե՞ հայ-ռուսական հարաբերություններով:

-Ինձ թվում է, որ այն քաղաքական ուղերձը, որ ինքը տվել է, պետք է դրանով սահմանափակվել, ավելորդ մեկնաբանություններ չտալ, բայց կարծում եմ՝ խելացի, համարձակ և տեղին քայլ էր: Պարտք ուներ՝ վերադարձրեց ու ճիշտ արեց: Ինձ թվում է՝ հասկանում եք՝ ինչ եմ ասում: Ռոբերտ Քոչարյանը կարող է դատարանից թույլտվություն վերցնի, գնա, մասնակցի շքերթին, հետ գա, որպես «վոին»: Չնայած ինքը կապ չունի այդ հաղթանակի հետ, բայց համենայնդեպս: Կարծում եմ՝ այն, ինչ տեսնում ենք, նորմալ է: Իրականում հասարակության մեջ որևէ լարվածություն չկա: Իհարկե, կա անհանգստություն, բայց լարվել են բոլոր նրանք, որոնք հասկանում են, որ աստիճանաբար հասարակությունը երես է թեքում իրենցից: Ինչքան հասարակությունը երես է թեքում, այնքան հիստերիկայի մեջ են ընկնում, այնքան համախմբվում են, այնքան կտրուկ հայտարարություններ են անում: Իհարկե, կարող եմ ասել, որ ողորմելի է «Լուսավոր Հայաստանի» պահվածքն այս իրավիճակում: Իրեն լիբերալ համարող որևէ ուժ նման վարքագիծ չէր դրսևորի: Նրանք էժան պոպուլիստներ են դարձել: Պետք է հասկանան, որ լիբերալ ուժն իրեն այդպես չի պահում:

ՍԻՐԱՆՈՒՅՇ ՊԱՊՅԱՆ, Հարցազրուցավար

 

  • Ուղղարկել ընկերոջ Ուղղարկել ընկերոջ
  • Տպագրելու տարբերակ Տպագրելու տարբերակ
  • Տեքստային տարբերակ Տեքստային տարբերակ

Պիտակներ:

Պիտակներ չկան

Գնահատական

0